Jak prawidłowo mierzyć?

Prawidłowe mierzenie dzieci

Chcąc poprawnie powiedzieć, że ktoś mierzy tyle to, a tyle centymetrów, powinniśmy użyć określenia „wysokość ciała”. Jednak w mowie potocznej, a coraz częściej w języku naukowym, używane jest słowa „wzrost”. Tymczasem „wzrost” oznacza proces rozciągnięty w czasie. Mówimy o wzroście cen, wzrastaniu roślin i zwierząt.

W przypadku niemowląt i najmłodszych dzieci używamy terminu długość ciała. Regularne oznaczanie wysokości (długości) ciała już od pierwszych minut życia dziecka ma niezwykle ważne znaczenie. W dużym uproszczeniu można powiedzieć, że jeśli dziecko wzrasta prawidłowo, to jest zdrowe. Natomiast jeśli jego wzrastanie ulega spowolnieniu, to zawsze powinniśmy wiedzieć z jakiego powodu tak się dzieje. Spowolnienie procesu wzrastania może być fizjologiczne lub patologiczne, czyli spowodowane chorobą, a czasami szczególnie złymi warunkami bytowania lub pozbawieniem opieki i czułości. Spowolnienie fizjologiczne występuje dość często przed skokiem wzrostowym (pokwitaniowym) lub może być zaobserwowane dzięki regularnym pomiarom wysokości ciała, które ujawnią, że wzrastanie dziecka składa się z naprzemiennych okresów „wypoczynku” (wolniejsze wzrastanie) i dynamicznego przyrostu.

Dbajmy o regularne mierzenie każdego dziecka! Róbmy to tak długo, aż stwierdzimy, że proces jego wzrastania zakończył się.

Aby pomiar wysokości ciała był wiarygodny należy spełnić następujące warunki:

  1. wybrać odpowiednią porę dla mierzenia
  2. posłużyć się odpowiednim narzędziem
  3. odpowiednio przygotować mierzoną osobę.

Najlepiej jest przeprowadzać pomiar wysokości ciała rano lub w godzinach przedpołudniowych, a o ile tylko jest możliwe, unikać godzin wieczornych. W ciągu dni wysokość ciała nieco się zmniejsza w porównaniu do tej, jaką mamy po nocnym odpoczynku. Dla jakości pomiaru lepiej w dniu, w którym nie spieszymy się do pracy i do szkoły.

Dokładny pomiar wysokości ciała przeprowadzi najlepiej lekarz lub wyszkolona pielęgniarka w specjalistycznej przychodni lekarskiej. W takich ośrodkach do pomiaru służą specjalne przymiary, nazywane stadiometrami ściennymi (są na stałe przymocowane do ściany). W warunkach domowych także można uzyskać pożądaną dokładność pomiary. Do sporządzenia naszego domowego przymiaru wystarczy:

  • stalowa taśma miernicza o długości 2,5 metra
  • kawałek płyty (sklejka, tworzywo sztuczne)
  • ekierka

Nieco gorszym rozwiązaniem jest posłużenie się nową taśmą krawiecką, której dokładność sprawdzamy za pomocą taśmy stalowej. Niestety taśma krawiecka ma zazwyczaj aż 2 metry długości, jednak łatwiej ją umocować na ścianie lub w innym miejscu w domu. Jej długość należy co pewien czas kontrolować, gdyż może się kurczyć lub rozciągać pod wpływem temperatury i upływu czasu. Taśmę mierniczą powinno się umocować na stałe i nie używać do innych celów niż pomiar wysokości ciała. Miejsce do pomiarów trzeba starannie wybrać:

  • Przede wszystkim podłoga w tym miejscu musi być równa i nie uginająca się pod ciężarem mierzonego.
  • Warto też zwrócić uwagę na ewentualne zmiany zachodzące w podłodze zależnie od pory roku i ogrzewania.
  • W miejscu umocowania taśmy nie może być szerokich listew przypodłogowych lub innych ozdób odpychających stopu osoby mierzonej. Jej pięty muszą dotykać powierzchni na której umieszczona jest taśma. W razie potrzeby pomocne może być naklejenie taśmy na dodatkową listwę, dzięki której koniec pięt badanego i powierzchnia taśmy utworzą kąt prosty.
  • Przy wyborze miejsca pomiarów koniecznie zwróćcie Państwo uwagę na swobodny dostęp do tego miejsca.
  • Dla dokładnego odczytania wyniku pomiaru miejsce takie powinno być dobrze oświetlone, a także powinno umożliwiać skontrolowanie z pewnej perspektywy jaka jest postawa badanego.
  • Dla dokładnego odczytania wyniku pomiaru miejsce takie powinno być dobrze oświetlone, a także powinno umożliwiać skontrolowanie z pewnej perspektywy jaka jest postawa badanego.

Badany powinien przejść kilka kroków pomiędzy pierwszym i drugim oraz drugim i trzecim pomiarem. Opisane wymagania powodują, że nie zawsze futryna drzwi jest najdogodniejszym miejscem do zainstalowania naszej miarki. Z góry należy wykluczyć drzwi zaopatrzone w progi! Po zainstalowaniu taśmy można przystąpić do pomiaru.

Przed przystąpieniem do pomiaru należy zdjąć z głowy badanego wszystkie ozdoby, grzebienie, opaski i rozpuścić włosy. Osoba badana powinna być w samej bieliźnie lub cienkim stroju gimnastycznym, zawsze bez butów, grubych skarpet, rajstop

Na szczyt głowy badanego kładziemy równą płytkę (z sklejki, tworzywa lub lekkiego metalu, a w najgorszym razie cienką książkę w sztywnej oprawie) o wymiarach około 20 na 20 centymetrów (zachowanie wymiarów kwadratu nie jest konieczne) i przy pomocy ekierki sprawdzamy czy pomiędzy powierzchnią płytki i taśmy jest zachowany kąt prosty

Dziecko powinno stać w pozycji swobodnej i jednocześnie wyprostowanej, z tego powodu powinno być rozebrane do bielizny. Jego stopy powinny być rozstawione, a pięty złączone. Kończyny górne opuszczone swobodnie wzdłuż tułowia.

Głowa powinna być trzymana prosto, tak aby broda nie była zbyt przygięta do szyi, ani zbyt uniesiona w górę, wzrok skierowany przed siebie, na wprost. Mierzący powinien zawsze upewnić się czy dziecko przybrało właściwą postawę i dopiero wówczas odczytać wynik

Małe dzieci należy najpierw oswoić z miarką i sposobem mierzenia wysokości ciała. Jeśli dziecko płacze, jest niespokojne i nie jest w stanie przez chwilę pozostać w jednej pozycji, to nie pozostaje nic innego jak zrezygnować z przeprowadzenia pomiaru. Nie wolno mierzyć dziecka „na siłę” i próbować przy pomocy kilku osób utrzymać jego ciało w wyprostowanej pozycji. Pomiar przeprowadzony w takich warunkach nie będzie miał jakiejkolwiek wartości. Lepiej jest zrezygnować i pomyśleć w jaki sposób uczynić z pomiaru wspólną zabawę. Można na przykład mierzyć przez kilka dni kogoś z domowników – jedno z rodziców lub rodzeństwo – tak aby mierzenie stało się dla dziecka zwykłą domową czynnością. Dopiero kiedy mierzenie wysokości ciała nie będzie odbierane przez dziecko jako czynność nieprzyjemna możemy być pewni, że otrzymywane wyniki będą odzwierciedlały jego rośnięcie. Aby tak się stało musimy jeszcze zadbać o właściwą postawę ciała w czasie pomiaru. W przypadku młodszych dzieci może być potrzebna pomoc drugiej osoby, wówczas jeden z mierzących zajmuje się tylko dzieckiem, a drugi przykłada płytkę do szczytu głowy i odczytuje wynik.

Zawsze natychmiast po przeprowadzeniu pomiaru zapisujcie Państwo wynik i datę mierzenia. Wynik powinien zawierać liczbę centymetrów i milimetrów, np. 125,6 cm (125 cm i 6 mm) w dniu 02.05.2009. Najlepiej zanotować obok także wagę.

Jak korzystać z siatki centylowej

Co to są kanały centylowe

Co to jest szybkość wzrastania